روز کارآفرینی

یادداشت مینا شاه‌ویری سرپرست واحد نوآوری پرسال به مناسبت روز کارآفرینی

تا دو سال قبل، پایه ثابت اکثر مباحث در محافل مختلف به ویژه اقتصادی، تأثیر تحریم‌ها بر متغیرهای متعدد بود. تا اینکه خبر پیدایش یک ویروس ناشناخته و مخوف در یکی از شهرهای چین مخابره شد و در چشم برهم زدنی جایگاه تحریم‌ها در مباحث را از آن خود کرد. اینکه جایگاه والای کرونا را چه پدیده شوم دیگری خواهد گرفت، مشخص نیست. اما حقیقت قابل پیش‌بینی، نحوه برخورد جامعه با این پدیده‌های نامیمون است. همواره در چنین شرایطی، گروهی از مردم در خود توان مقابله ندیده و راهی جز مواجهه با تأثیرات منفی این پدیده‌ها، برای خود متصور نیستند. به عبارتی، از نگاه غالب مردم، چاره‌ای جز سوختن و ساختن وجود ندارد. اما در مقابل، گروه اندکی نیز هستند که تسلیم شرایط نشده و با استفاده از ایده‌های خود یا ابتکارات دیگران و با بالفعل نمودن پتانسیل‌های بالقوه، نه تنها راهی جز سوختن و ساختن می‌سازند بلکه تأثیرات منفی این پدیده‌های نامیمون را کم رنگ و یا حتی محو ‌می‌نمایند. این دسته از افراد جامعه که تهدیدها را به فرصتی برای رشد خود و دیگران تبدیل می‌کنند، همان کارآفرینانند.

بسیاری از صاحب‌نظران، کارآفرینی را به عنوان موتور محرکه توسعه اقتصادی کشورها می‌شناسند. بر این اساس، می‌توان اینگونه حدس زد که کشورهایی چون ژاپن، آمریکا، آلمان و سایر کشورهای توسعه‌یافته بالاترین سرانه افراد کارآفرین را داشته باشند. خیر اینگونه نیست! این کشورها حتی در بین ۱۰ کشور اول این رده‌بندی نیز قرار ندارند. شگفتی آنجایی است که بشنویم کشوری به نام اوگاندا در صدر این جدول قرار دارد. آری، درست است! 28 درصد از مردمان اوگاندا، بنیانگذار و یا هم‌بنیانگذار یک کسب و کار هستند. این در حالی است که تنها 4.3 درصد از آمریکایی‌ها صاحبان کسب و کارها هستند و همین امر آنها را در مقام 41 این رتبه‌بندی قرار داده است. اما چرا سرانه بالای افراد کارآفرین در کشورهایی چون اوگاندا، تایلند و کامرون نتوانسته موتور توسعه اقتصادی این کشورها را به حرکت درآورد؟ و در مقابل کشورهایی چون ژاپن، آلمان، آمریکا و بریتانیا با سرانه کارآفرین به مراتب پایین‌تر، از اقتصاد قدرتمندتری برخوردارند؟

دلیل تناقض یادشده را می‌توان در وجود یا عدم وجود بستری یافت که شکوفاگر کارآفرینان بوده و راه همواری برای حرکت در مسیر موفقیت فراهم سازد. از مهمترین مؤلفه‌های ایجادکننده این بستر، می‌توان به وجود توأمان منابع مالی و تجارب فعالین اکوسیستم مربوطه اشاره کرد. کارآفرینان بسیاری بودند و هستند که بدلیل عدم دسترسی به منابع مالی نتوانستند اقدام کارگشایی انجام دهند. از سویی، کارآفرینانی را می‌توان یافت که علی‌رغم در اختیار داشتن سرمایه، موفق نبوده و عامل اصلی شکست خود را حرکت در مسیر نادرست، ناشی از عدم دسترسی به دانش و اطلاعات کلیدی عنوان می‌کنند.

بدین ترتیب کارآفرینان موفق و با تجربه‌ای که از منابع مالی نیز برخوردارند، می‌توانند بهترین گزینه برای ایجاد بستر لازم به منظور توفیق کارآفرینان هر جامعه باشند. از همین روی، پرسال در مقام یکی از کارآفرینان موفق سالیان نه چندان دور، چندی است سعی دارد تا با پشتیبانی از کارآفرینان شایسته این مرز و بوم، آنها را در مسیر رسیدن به قله‌های موفقیت همراهی کند.

در پایان، روز ملی کارآفرینی را به تمام کارآفرینان گذشته، حال و آینده شادباش گفته و تعالی فرهنگ کارآفرینی را برای داشتن ایرانی آباد آرزومندم.

مینا شاه‌ویری

گروه سرمایه‌گذاری و نوآوری پرسال

معرفی کتاب «از ما بهتران؛ داستان موفقیت»

از ما بهتران کاور وبلاگمدت‌هاست که موفقیت واژه‌ای کلیشه‌ای شده و مدام افراد مختلف برای آن  انواع برنامه‌ها را ارائه می‌کنند . و خیلی از ما هنوز درست نمی‌دانیم که افراد موفق چه کسانی هستند و چگونه موفق شده‌اند؟ و خوب چه کسی هست که نخواهد انسان موفق باشد؟ افراد موفق برای رسیدن به جایگاهشان از چه فرمولی استفاده کرده‌اند.

موفقیت برای برخی از افراد به‌معنای کسب ثروت و برای برخی دیگر به‌معنای کسب قدرت است. برخی از افراد هم فقط می‌خواهند با داشتن تأثیر مثبت بر جهان موفقیت را تجربه کنند. درواقع، موفقیت مفهومی است که برای افراد مختلف متفاوت است. مهم نیست موفق‌بودن برایتان در چه چیزی خلاصه می‌شود؛ مهم این است که بدانید به‌راحتی به‌دست نمی‌آید.

«از ما بهتران، داستان موفقیت» اثر مالکوم گلدول به این مسئله می‌پردازد که چه چیزی باعث موفقیت بهترین‌ها و درخشان‌ترین‌ها، مشهورترین‌ها و موفق‌ترین‌ افراد می‌شود؟ افراد موفق از کجا آمده‌اند، به چه فرهنگی تعلق دارند و چگونه تربیت شده اند. از چه نسلی هستند و چه تجربیاتی را پشت سر گذاشته‌اند.

این کتاب تلاش می‌کند تا به‌صورتی روشنگرانه و سرگرم‌کننده نقطه‌ی عطفی برای مخاطب باشد و تا مدت‌ها بعد در ذهن‌ها ماندگار شود. از ما بهتران مردان و زنانی هستند که کارهایی غیرمعمول انجام می‌دهند؛ افرادی مانند نوابغ، غول‌های تجارت، ستاره‌های موسیقی و ... .

آقای گلدول  معتقد است که ما توجه بسیار اندکی به این نکته داریم که افراد موفق از کجا آمده‌اند؛ از چه فرهنگی، از چه خانواده‌ای و چه تجارب خاصی در طول تربیت و رشدشان کسب کرده‌اند.

مقدمه کتاب به جامعه ای از ایتالیایی‌های مقیم ایالات متحده امریکا اشاره می‌کند که در آن‌جا اثری از بیماری‌های قلبی و گوارشی نیست؛ علت نه در ژنتیک ساکنان رزتو است نه در تغذیه و نه در محیط! ارتباطات اجتماعی گسترده و رابطه صمیمانه اهالی رزتو نه تنها منجر به کاهش بیماری‌ها شده بود؛ بلکه ثمرات دیگری نیز داشت در این جامعه، اثری از اعتیاد به الکل و ورشکستگی دیده نمی‌شد و کسی به یارانه‌های دولتی وابسته نبود.

در طول مسیر این سفر، او به توضیح رازهای میلیونرهای حوزه برنامه‌نویسی و تکنولوژی و کارآفرینان موفق، و همچنین روش‌های تبدیل شدن به ورزشکاری حرفه‌ای واین‌که چرا آسیایی‌ها در ریاضی قویتر هستند یا چه چیزی گروه‌های برتر موسیقی را متمایز می‌کند، می‌پردازد.

مالکوم گلدول در کتاب از ما بهتران تلاش می‌کند تا به تاثیر رفتارها و مولفه‌های جمعی بر موفقیت‌های ما بپردازد. در واقع دانستن این نکته مهم است که برای افزایش انگیزه لازم است بدانیم که «محیط» چقدر می‌تواند تاثیرگذار باشد و این موضوعی است که با خواندن کتاب از ما بهتران متوجه آن می‌شویم.

 

لینک خرید نسخه چاپی:

از ما بهتران؛ داستان موفقیت | نشر نوین (nashrenovin.ir)

لینک نسخه الکترونیک:

دانلود و خرید کتاب از ما بهتران، داستان موفقیت | مالکوم گلدول | طاقچه (taaghche.com)

خلاصه کتاب از ما بهتران در پادکست بی پلاس:

استثنایی‌ها؛ داستان موفقیت | پادکست بی‌پلاس (bpluspodcast.com)

روز منابع انسانی

یادداشت آرش میرسنجری سرپرست منابع انسانی پرسال به مناسبت روز منابع انسانی

بسامد غریب کرونا، تهدید ناشناخته و ترس عمیق اسفندماه 98 تا این بهار نو، به حکایت ره صدساله‌ی گذشته به چشم‌برهم‌زدنی می‌ماند برای ما؛ آدم‌های ترسیده‌ای که در خانه ماندیم، نان پختیم، ماسک را آذین چهره کردیم و امیدوار، بسیار امیدوار ماندیم.

در تمامی سال­های پیش از این، چه بسیار روزها که گریبانمان را چاک دادیم که «ارتقای سرمایة ‌انسانی و افزایش کارایی آن، بی­‌شک به افزایش بهره‌وری سازمان منجر می‌­شود» و «تمام سازمان‌ها برای برخورداری از عملکرد مناسب و دستیابی به اهداف استراتژیک خود نیازمند سرمایة انسانی توانمند هستند» و در عمل، هم «جذب» را ساده‌­انگارانه به رابطه‌­ها متصل کردیم و هم «پرورش» را به گوش‌ه­ای راندیم و هم از «نگهداشت» جز ریال عاید کسی نکردیم؛ شأن انسان را به عجزش پیوند زدیم و یادمان رفت انسان، منبع هم اگر باشد(که نیست)، بی‌­بدیل و گران است.

امّا ویروس سمجِ تازه دیگر به جغرافیا و اقتصاد و تاریخ بند نبود، نشد. مسئله، مسئلة «انسان» بود، هنوز هست. دیگر به سخنرانی و وعده کار پیش نرفت، نمی‌رود. ویترین‌های قشنگ و بزک‌های رنگی دیگر کار نکرد، نمی‌کند هنوز. بحران تازة هنوز ادامه‌دار، بیش از هر زمانی نیازمند عمل بود و هست و چه چیز بهتر از این می‌توانست و می‌تواند آئینة باورهای حقیقی ما باشد؟ چه رخدادی توانش را داشت که چنین تکانمان دهد و ارزش زندگی را، نه فقط در یک مرز و محیط خاص، که در نگاه یک جهان تغییر دهد؟ چه فرصتی نیکوتر از این متولیان و ذینفعان فرایندهای منابع انسانی را از سایة هسته‌های اصلی و سنتی کسب‌وکار خارج می‌کرد و بر مدار تصمیم‌سازی می‌نشاند؟ هنگامة تغییرهای بزرگ، بخت جهش‌های چشمگیر؛ لزوم دورکاری، شتاب بیشتر تحوّل دیجیتال، به چالش کشیده شدن سبک‌های مدیریتی و فرایندهای کاری، انعطاف‌پذیری، چابکی، همدلی، همدلی، همدلی! این برهه‌ای بود که «چگونه یاد گرفتن» را آموختیم!

به گمان نگارنده، حالا که به چهارمین سالروز ملّی منابع انسانی پای می‌گذاریم و اگر فرصت را غنیمت شمرده باشیم، گام تازه آن است که ضمن استفاده از مهارت‌های اکتسابی جدیدمان در انجام دورکاری، حفظ تندرستی، بروز همدلی و افزایش بهره‌وری، در مورد آنچه که آموخته‌ایم بیشتر تأمل کنیم و اطمینان یابیم که به مدد داشته‌های تازه‌مان، به سمت روشنیِ بیشتر پیش خواهیم رفت.

بذر کاشته شده در بیست و پنجم فروردین ماه یک‌هزار و سیصد و نود هفت و سبزی حالا دیگر به چشم رسیده‌اش، نوید روزهای تازه است؛ تلاشی است برای چراغانی راهی که از پس سال­ها به بیراهه رفته و حالا قرار به اصلاح و بهبود دارد، نشانه­ی عزمی است برای پر کردن این شکاف عمیق پدیدار در معنی و عمل احترام به منابع انسانی، به سرمایة انسانی. بحران هنوز جاری بیماری کرونا نشانمان داد که روز ملّی منابع انسانی فرصت مغتنمی است که فراتر از نمایش اهمیت انسان در جشن­ها و پوسترهای رنگین یک یا چند روزه و فراموشی‌­های مدام بعدش، باورمان به آن را محک بزنیم؛ ایمانمان به اینکه انسان، سرچشمه‌­ی همه‌­ی آن چیزهایی است که یک سازمان را به جهنم یا بهشت تبدیل می­‌کند و کار را به عبث یا شاهکار می‌کشد.

روز ملّی منابع انسانی را به تمامی کسانی که دغدغه­‌ی «انسان» دارند، شادباش می‌­گویم. امید که این راه طولانی پرنشیب و فراز، با قلب‌­های مطمئن و افکار متعالیشان سراسر سبز و آباد گردد.

 

آرش میرسنجری

سرپرست منابع انسانی پرسال

چهار راهی که در زمان کمتر کارهای بیشتری انجام دهیم

چهار راهی که در زمان کمتر کارهای بیشتری انجام دهیم

آیا تا به حال پیش آمده که از یک روز کاری 12 ساعته خسته شده  باشید، اما حس کنید که باوجود 12 ساعت کار هنوز به اندازه کافی مولد نیستید؟ ما روزهای خود را صرف تلاش به اتمام رساندن لیست کارهای خود می‌کنیم و هنوز هم احساس می‌کنیم که به اندازه کافی کار نکرده ایم، یا بدتر از آن، کارآمد نبوده‌ایم.

چگونه می توانیم راهی پیدا کنیم که احساس کنیم بهره وری بیشتری داریم؟

واقعیت سرگرم کننده

 96٪ درصد افراد  بعد از بیدار شدن از خواب شبانگاهی تا یک ساعت مدام گوشی خود را چک می کنند (61٪ از افراد در 5 دقیقه اول نگاهی به گوشی خود می‌اندازند).

اگرچه ممکن است اینکار بی‌ضرر به نظر برسد، اما بررسی تلفن همراه به عنوان اولین کار بعد از باز کردن چشمانمان باعث خستگی و انفعال ما در کل روز خواهد بود.

در مورد آن فکر کنید:

اگر اولین کاری که هنگام بیرون آمدن از رختخواب انجام می دهید باز کردن ایمیل، خواندن متن یا گوش دادن به پیامهای صوتی است، در واقع خود را در جایگاه دوم قرار داده اید . هیچ خبری چه خوب، چه بد، در انتظار شما نیست ، این شما  هستید که به دیگران اجازه می‌دهید تا مود روز شما را تنظیم کنند.

این امر بر بهره‌وری و روحیه ما تأثیر ناگزیری می‌گذارد و خود ما مقصر آن هستیم .

ما بیشتر وقتمان را فقط به این فکر می‌گذرانم که چگونه می‌توانیم از راه‌هایی که احساس کنترل و خوب بودن دارند، بازده بیشتری داشته باشیم. طی سه سال گذشته، من با افراد زیادی در زمینه‌‌های مختلف مصاحبه کرده‌ام تا بفهمم چگونه می‌توانیم روزهای خود را به طوری فعالانه تنظیم کنیم تا از آنها بیشتر بهره ببریم.

از طریق این مصاحبه‌ها، من بارها و بارها شنیده‌ام که شما نمی‌توانید اجازه دهید اولویت‌های دیگران روند روز شما را تعیین کنند. بلکه باید درمورد نحوه بیدار شدن‌، سازماندهی وقت و کار متناسب با برنامه خود آگاه باشید.

 در این مقاله چهار نکته از سوی افرادی که بهره‌وری بالایی دارند مطرح شده است:

1) مهمترین کار، خود را با کرونوتیپ ( هماهنگی سطح انرژی بدن با ساعت بدن ) خود هماهنگ کنید.

کرونوتیپ شما به نوعی "ساعت بدن شما" است و به چرخه خواب و بیداری 24 ساعته طبیعی که همه ما تجربه می‌کنیم اشاره دارد. همه افراد یک کرونوتیپ منحصر به فرد دارند که روی فراز فرودهایی که در طول روز احساس می‌کنند  تأثیر می‌گذارد.

مطابق با بررسی‌ها، حدود 10٪ از مردم صبح‌ها بیشترین انرژی را دارند. در طرف دیگر طیف 20٪ از جمعیت مثل‌ جغدها هستند و بهترین بهره‌وری خود را در شب دارند. بیشتر ما حد وسط هستیم، اوج هوشیاریمان را قبل از ظهر و کم شدن انرژیمان را بعد از ناهار و ورزش و در اواخر بعد از ظهر تجربه می کنیم.

دن پینک ، نویسنده کتاب When: The Secret Secrets of Perfect Timing ، به من گفت که توجه به نوشتن و ساختاربندی وظایف برای زمانی که در حالت بیشترین انرژی و هوشیاری هستیم می تواند به شما کمک کند تا کارهای بیشتری را در مدت زمان کمتری انجام دهید.

او به من گفت: "در روزهایی كه قصد نوشتن دارم، صبح‌ها وقتی بیشتر هوشیار هستم این كار را می‌كنم من برای خودم تعدادی کلمه مشخص کرده‌ام و تا وقتی که به آن نرسم، کار دیگری انجام نمی‌دهم. هیچگاه تلفنم را با خود به دفتر نمی‌آورم و ایمیل‌هایم را باز نمی‌کنم.  بعد از اینکه به هدفی که مشخص کرده‌ام رسیدم، برای انجام کارهای دیگر آزاد هستم. " پینک با استفاده از صبح‌های خود برای کارهای عمیق و متمرکز - و جلوگیری از حواس پرتی‌ها - از انرژی صبحگاهی کاملاً استفاده می کند. او وقتی بعد از ظهر دچار افت انرژی می‌شود، تمایل دارد به کارهای ساده‌تری برسد.

 "من آن زمان را صرف پاسخ به نامه‌های الکترونیکی، پرونده‌های کاری و اسکن آنها خواهم کرد سپس، هنگامی که موج دوم انرژی را از دست می‌دهم، ساعت سه یا چهار متوقف می‌شوم و کارهایی را انجام می‌دهم که نیازی به تمرکز و هوشیاری ندارند، مانند مصاحبه‌ها. در این مدت، احساس عقب بودن نمی کنم  و برای خلق ایده‌هایم خلاقیت بیشتری دارم. نتیجه پایبند بودن به این برنامه،باعث شد تا آخرین کتابم به موقع به ناشرانش ارسال شود."

نکته حرفه ای:  برای آنکه روز کاری بهتری را آغاز کنید، فرآیند تغییر ساختار روز خود را با ارزیابی کرونوتیپ خود شروع کنید. کاری را که به شدیدترین قدرت مغز شما نیاز دارد با اوج انرژی خود هماهنگ کنید.

2) روز خود را از شب قبل برنامه ریزی کنید.

یک روز پربار به یکباره اتفاق نمی‌افتد و نیاز به برنامه‌ریزی دارد. هنگامی که آنچه که قصد انجامش را داریم را یادداشت می کنیم ( اینکه چه زمانی و کجا قصد انجام آن را داریم ) به احتمال بسیار زیاد می‌توانیم به اهداف خود برسیم.

مشاور بهره‌وری اجرایی گوگل، لورا مای مارتین، به من گفت که او روز خود را  از قبل برنامه‌ریزی می‌کند. برای شروع، او سه اولویت اصلی خود را در الگوی طرح روزانه که ایجاد کرد، یادداشت می کند.  اولویت اول، این مقاله می گوید ،"  تا زمانی که مشغول انجام یک کار هستید، هر چیزی مربوط به کارهای دیگر باعث حواس پرتی است. بنابراین ، اولویت اول همان چیزی است که من باید انجام دهم."

سپس او از همان الگو برای برنامه ریزی روز خود  به ترتیب و ساعت به ساعت استفاده می کند. "حتی نوشتن اینکه من قصد دارم بین 7 صبح تا 8 صبح کار کنم، احتمال انجام این کار را بیشتر می کند." راهکار  مارتین همچنین شامل مواردی است که وی از آنها به عنوان "میان وعده در اندازه گیری" یاد می‌کند، وظایفی که می تواند در بین جلسات انجام دهد زیرا فقط به چند دقیقه وقت نیاز دارد، مانند برقراری تماس تلفنی یا پاسخ به ایمیل‌ها.

3) تشریفات مختلفی را برای انواع مختلف کارها تدوین کنید.

تعمق درمورد اینکه از کجا کار می‌کنید راه دیگری برای افزودن ساختار به روز شماست. کاری که استاد دانشگاه جورج‌تاون و نویسنده کتاب کار عمیق (Deep Work)، کال نیوپورت انجام می‌دهد را در نظر بگیرید و عمدا مکان‌های مختلفی را با انواع مختلف کارها مرتبط کنید.

نیوپورت توضیح می دهد: "هنگامی که می‌خواهم روی اثبات نظریه علوم کامپیوتر کار کنم ، مکان‌های مشخصی برای آن دارم به طور مثال این مکان شامل مسیرهای مختلف پیاده روی در اطراف شهر است.

اما هنگام نوشتن، متوجه می‌شوید که نیوپورت به روشی کاملاً متفاوت به این موضوع می‌پردازد. " من برای خانه‌ام، یک میز و کتابخانه درست کرده‌ام که یادآور جداول کتابخانه دانشگاهی است که قبلاً در دوره کارشناسی در آنجا کار می‌کردم. لامپ‌های کتابخانه‌ای برنجی در کنار قفسه های کتاب چوبی تیره قرار  دارد. وقتی آنجا می‌نشینم و می‌نویسم، چراغ مستقیمی روی میز می تابد . آنجا فقط من هستم و کامپیوترم. "

به دسته‌‌بندی و اولویت‌های اصلی کاری خود فکر کنید و شروع به ایجاد مناسک برای انجام آنها نمایید. این مراسم ممکن است شامل مکان فیزیکی یا ساعتی از روز باشد که شما کار خاصی را انجام می دهید. به عنوان مثال ، ممکن است ترجیح دهید ایمیل‌های خود را روی بالکن و زیر آفتاب چک کنید  یا  ترجیح بدهید تا تماس‌های تصویری را در اتاق خواب خود برقرار کنید.

نکته حرفه ای: این آداب و رسوم را حداقل برای چند هفته تمرین کنید. عادت به آن زمان‌بر است، اما وقتی این کار را انجام دهید، هرچه بیشتر تمرین کنید راحت‌تر می‌شود و با سرعت بیشتری اتفاق می‌افتد. مغز شما شروع به ارتباط با نشانه‌ها می‌کند - مانند محیط فیزیکی و زمان روز - با انواع خاصی از کار.

4) از پر کردن 100٪ وقت خودداری کنید.

آسان است تصور کنید که مولدترین افراد 100٪ از روز خود را با برنامه پر می‌کنند  با این حال، بیشتر افرادی که با آنها صحبت کرده ام کاملاً عکس این حرف را زده‌اند.

دارن مورف ، مدیر دورکار شرکت GitLab ( بزرگترین شرکت تماماً از راه دور جهان ) به من گفت که پر کردن 100٪ تایم روزانه خطر بزرگی است. "اگر کل روز خود را با جلسات بگذرانید، دیگر جایی برای اتفاقات واقعی برایتان باقی نمی‌گذارد." وقتی در تقویم خود وقت خالی ندارید، فضای کمی برای خودتان در اختیار شما قرار می‌گیرد و لحظاتی برای خلاقیت و ایده‌پردازی و فکر نخواهید داشت.

نکته حرفه ای: یک روز کاملاً پر شده می‌تواند حس نادرست بهره‌وری را به شما القا کند. اگر تقویم شما کامل به نظر می‌رسد، عمداً زمانی را تعیین کنید که هیچ کاری انجام ندهید. می‌توانید از این زمان برای کارهای غیرمنتظره‌ای که در طول روز به وجود می‌آیند استفاده کنید.

بهره‌وری مربوط به چند ساعت کار یا تعداد کارهایی که می توانید از لیست کارهای خود خط بزنید نیست. بلکه مربوط به انجام کاری است که شما برای انجام آن به روشی کارآمد نیاز دارید.

پرسال هلدینگی فعال در حوزه صادرات و واردات محصولات پتروشیمی، مشتقات نفتی، کاغذ و فراورده‌های سلولزی، محصولات کشاورزی و همچنین استخراج و فراوری محصولات معدنی است. این مجموعه با بیش از 22 سال سابقه فعالیت تجاری، در زمره 20 شرکت اول ایران در زمینه بازرگانی قرار دارد.

  •  آدرس دفتر مرکزی: تهران –اتوبان مدرس- الهیه – خیابان بیدار- پلاک 5–واحد39
  •  کدپستی: 1964914168
  •  تلفن : 26208341- 26208371
  •  فکس : 26208331
  •  ایمیل: info@persol.ir